مخالفان آمده است ، نگرديده‌اند . حديث مربوط به باز و ماهى ، به شكل ديگرى در مورد حضرت امام موسى كاظم عليه الصلاة و السلام و هارون الرشيد نقل شده است كه اينك عين آن را بدون تضمين صحت و درستى آن نقل مىكنيم . « هارون الرشيد » باز سفيدى داشت ، در يكى از اوقات شكار آن را پرواز داد . باز پرواز كرد و از چشم‌ها پنهان شد . آنگاه در حالى كه در چنگش حيوان زندهء درخشانى قرار داشت ، بازگشت . « هارون » آن را گرفت و نفهميد كه چيست . از فقها ، حكما ، پزشكان و داوران سؤال كرد . هيچ كس اطلاعى در مورد آن نداشت . « ابو يوسف » به « هارون » اشاره كرد تا حضرت امام كاظم عليه الصلاة و السلام را به همراه جمعى از شيعيان حاضر كند و از ايشان مطلب را بپرسد . امام عليه الصلاة و السلام حاضر شدند . « هارون » - لعنة اللّه عليه - گفت : اى ابو الحسن ، اشتياق من به شما سبب شد كه طلب ديدارتان را داشته باشم . حضرت فرمودند : مرا از شوقت واگذار . خداى متعال در ميان آسمان و زمين ، دريايى داراى آب گوارا و زلال آفريده است كه آب آن بر روى هم موج مىزند و بر نگاهبانانش طغيان نمىكند . اگر پيمانه‌اى از آن فرو ريزد همهء مخلوقات زمين را هلاك مىكند . موجوداتى در آن زيست مىكنند كه به شكل ماهى و در اندازه‌هاى كوچك و بزرگ مىباشند . سر آنها مانند سر انسان داراى بينى ، دو گوش ، و دو چشم است . جنس مذكر آن مانند مار سياهه‌اى در چهره دارد و جنس مؤنث آن همچون زنان در سر مو دارد . چهره‌شان به ماهى شبيه است ، و پولك‌هايى مانند فلس ماهى دارند و شكمشان هم به شكم ماهى مىماند و بالهايشان چون دست و پاى انسان است پاى آنها به نور زينت داده شده است و به شدت مىدرخشد . و وظيفه‌شان تسبيح ، تقديس ، تهليل و تكبير خداى متعال است . وقتى يكى از آنها در تقديس و تسبيح خود كوتاهى كند ، طعمهء بازهاى سفيد مىشود . لذا براى تو حلال نيست كه رزق آن باز را از او بگيرى . « هارون الرشيد » نگاهى به آن ماهى افكند و آن را همان گونه كه امام عليه الصلاة و السلام فرموده بود ، يافت . « 1 »

--> ( 1 ) - مدينة المعاجز ، سيد هاشم بحرانى ، صفحه 468 ، باب 122